داد و در صف گراميان جاى داد « ( * ( بِما غَفَرَ لِي رَبِّي وَجَعَلَنِي مِنَ الْمُكْرَمِينَ ) * ) ( 1 ) . اى كاش چشم حق بينى داشتند ، چشمى كه با حجابهاى ضخيم و سنگين جهان مادى محجوب نگردد ، و آنچه را در پشت اين پرده است ببينند يعنى تا اينهمه نعمت و اكرام و احترام خدا را بنگرند و بدانند در مقابل اهانتهاى آنها خداوند چه لطفى در حق من فرموده است ، اى كاش مىديدند و ايمان مىآوردند اما افسوس ! در حديث آمده است كه پيغمبر گرامى اسلام ص فرمود : انه نصح لهم فى حياته و بعد موته « اين مرد با ايمان هم در حال حيات خود خير خواه قوم خويش بود و هم بعد از مرگ آرزوى هدايت آنها را داشت » ( 2 ) . جالب توجه اينكه او نخست تكيه بر موهبت غفران الهى مىكند ، سپس بر اكرام ، چرا كه نخست بايد با آب مغفرت روح و جان انسان از آلودگى گناهان پاك گردد و چون پاك شد بر بساط قرب و اكرام الهى جاى گيرد . اين نكته نيز قابل دقت است كه اكرام و احترام و بزرگداشت الهى گرچه نصيب بسيارى از بندگان مىشود ، و اصولا « تقوى » و « اكرام » دوش به دوش هم پيش مىروند إِنَّ أَكْرَمَكُمْ عِنْدَ اللَّه أَتْقاكُمْ ( حجرات - 13 ) ولى « اكرام » به طور كامل و بدون هيچگونه قيد و شرط در قرآن مجيد در باره دو گروه آمده است : نخست « فرشتگان مقرب خدا » كه قرآن در باره آنها مىگويد : بَلْ عِبادٌ مُكْرَمُونَ لا يَسْبِقُونَه بِالْقَوْلِ وَهُمْ بِأَمْرِه يَعْمَلُونَ : « آنها بندگان گرامى خدايند كه در سخن بر او پيشى نمىگيرند و فرمانش را به كار مىبندند » ( انبيا - 27 )

--> ( 1 ) در اينكه « ما » در جمله « * ( بِما غَفَرَ لِي رَبِّي ) * » ما مصدريه يا موصوله يا استفهاميه است ؟ سه احتمال داده شده است ، ولى احتمال استفهاميه بودن بعيد به نظر مىرسد ، و در ميان دو احتمال ديگر احتمال موصوله بودن اقرب است ، هر چند از نظر معنى تفاوت چندانى نمىكند . ( 2 ) « تفسير قرطبى » جلد 8 صفحه 5464 .